صفحه اصلی / اخبار / تکدی گری یا گدایی یا به نوعی درآمدزایی نادرست متکدیان و افراد بیکار در شهرستان کنگان

تکدی گری یا گدایی یا به نوعی درآمدزایی نادرست متکدیان و افراد بیکار در شهرستان کنگان

هشدار"
در چند سال اخیر یکی از معضلات شهرستان کنگان، معضل تکدی گری یا گدایی یا به نوعی درآمدزایی نادرست متکدیان و افراد بیکار، کودکان و زنان بی سرپرست الخصوص مهاجرین خارجی در سطح شهرستان کنگان می باشد.

 اما آیا چنین افرادی مجرم شناخته می شوند یا خیر؟

مواد ۷۱۲ و ۷۱۳ قانون مجازات اسلامی موضوع تکدیگری را جرم انگاری و مجازاتهایی را برای افرادی که به آن اقدام می کنند٬ پیش بینی کرده است. اما این مشکل تقریبا در تمام چهارراهها،مراکز شهر،تعدادی ازاداره جات،مطب پزشکان،داروخانه هاو… بیتوته کرده و فقط متناسب با روزهای مختلف سال رنگ و لعاب متفاوتی به خود میگیرند. علاوه بر قانون مجازات اسلامى سازمانهای زیادی متولى ممانعت از افزایش متکدیان و مبارزه با این پدیده هستند اما تا فرماندار محترم وسپس قانون به کمک برای کاهش این معضل اجتماعى نیاید نمیتوان انتظار داشت معضلى که چندمدتی است گریبان شهرستان راگرفته زدوده شود. 

 با اینکه در مواد ۷۱۲ و ۷۱۳ قانون مجازات اسلامى به وضوح به موضوع تکدیگری و مجازاتهای آن اشاره کرده است اما پدیده تکدی گری و توسعه درشهرستان کنگان نشان از ضعف وعدم همسویی دارد.
یکی از راههای مقابله با پدیده تکدی این است که سعی شود جلوی مهاجرتهای بی رویه و بدون برنامه ریزی که نهایتا منجر به تکدی می شود گرفته شود(الخصوص کشورهای خارج).
ماده ۷۱۲ قانون مجازات اسلامى درباره تکدیگری به وضوح اعلام میکند که هر شخصى که تکدی یا کلاشی را پیشه خود قرار داده باشد و از این راه امرار معاش کند به حبس از یک تا ۳ ماه محکوم خواهد شد و چنانچه با وجود توان مالى مرتکب عمل فوق شود علاوه بر مجازات مذکور همه اموالى که از طریق تکدی گری به دست آورده است مصادره خواهد شد. 
ضمنا"باید این موضوع را نیز مد نظر قرار داد که برخى از متکدیان به صورت حرفه ای در حال فعالیت هستند و درآمد خوبى هم از این راه بدست می آورند. به عبارتى اینها در گروه نیازمندان واقعى قرار نمیگیرند اما با تحریک احساسات عواطف و حس انسان دوستانه شهروندان تکدیگری را پیشه خود کرده اند.

"ابزارها و راههای رفع تکدی"
به منظور ریشه کن نمودن پدیده گدایی، امروزه سازمانهای مسؤول «ابزارها» و «راهها»ی متعددی را در اختیار دارند که به مقتضای سیاستهای انتخابی و هدفهای کارشناسانه، الگوها و پیامدها و با توجه به مقدورات و محدودیتهای خود، آنها را به کار می برند.
کارشناسان معتقدند: تا ابزارها و راههای رفع تکدی گری شناخته نشود نتیجه ای قابل اعتنا به دست نخواهد آمد.
راههای رفع تکدی را می توان به سه گروه عمده تقسیم کرد:
۱-ادغام و همکاری هماهنگ همه سازمانها و خیریه ها در یک تشکیلات منسجم جهت جمع آوری امکانات برای مقابله با پدیده تکدی. به عنوان مثال شهرداری با همه امکانات بالقوه و بالفعلی که در اختیار دارد می تواند در جهت برچیدن تکدی سهم بزرگی داشته باشد.
۲- تشکیل کارگروهی جهت مقابله و مبارزه با تکدی و معرفی قضایی و حقوقی رفتار تکدی گری به عنوان عملی که نقض قانون می شود.
۳-برخورد قاطع با متکدیان حرفه ای و شیادانی که به یک نوع زندگی انگلی خو گرفته اند.

ماده ۷۱۲ قانون مجازات اسلامى درباره تکدیگری به وضوح اعلام میکند که هر شخصى که تکدی یا کلاشی را پیشه خود قرار داده باشد و از این راه امرار معاش کند به حبس از یک تا ۳ ماه محکوم خواهد شد.

با توجه به آنچه کارشناسان مورد تاکید قرار داده اند، تنها متکدیان نیستند که قانون را زیر پا می گذارند و با ارتکاب این عمل به نظم اقتصادی، اجتماعی وفرهنگی آسیب می زنند، علاوه بر این، برخی از سازمان هایی که در این خصوص دارای وظایفی هستند و قانون برای آنها تکالیفی مقرر کرده است هم چشم بر وظایف قانونی خود بسته اند و دچار تخلف می شوند. بنابراین حل مشکل تکدی گری فقط با برخورد با متکدیان حل نمی شود، سازمان های درگیر در این موضوع هم باید به صورت جدی به تکالیف خود در این حوزه عمل کنند.

شاید مشکلی که در این زمینه وجود دارد، تعدد نهادهای درگیر و موازی بودن برخی از وظایف آنهاست به طوری که برای مثال برخی وظایف در باره حل مشکل تکدی گری هم بر عهده شهرداری قرار گرفته است و هم برعهده سازمان بهزیستی است؛ این موازی کاری و تداخل در وظایف باعث می شود که هر سازمان، کم کاری و مشکلات را از چشم دیگری بداند در نتیجه هیچ کدام مسئولیت مشکلات و کاستی ها را برعهده نگیرند. موضوع دیگر این است که این تصمیم ها معمولابه موجب بخشنامه ها یا صورت جلسه گرفته می شود.در حالی که مصوبات هیئت دولت همواره در معرض تغییر هستند. تحول مکرر این مصوبات نوعی سردرگمی ایجاد می کند. شاید بهتر باشد نماینده دولت درشهرستان کنگان(فرماندار) تا دیرنشده سریعا"  وارد گود شده  و با شفافیت و روشنی وظایف هر دستگاه و سازمان درشهرستان را بیان کند.
به هر حال تکدی گری جرم است و مبارزه با آن توجه جدی تمام سازمان های درگیر با این موضوع را طلب می کند اما باید دانست، علاوه بر اینکه تکدی گری جرم است، یک مشکل اجتماعی هم محسوب می شود، بنابراین توجه به زمینه های گرایش افراد به تکدی گری ضروری به نظرمی رسد.

 

بیژن نوشادی

درباره admin

این مطالب را نیز ببینید!

جشن روز جهانی عکاسی در بوشهربرگزار شد+گزارش تصویری

برگزاری جشن روز جهانی عکاسی همراه با تجلیل از ۳۰ عکاس فعال در استان بوشهر/۹۷/۵/۲۸ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *